Is het leven elders wel leuker...? - Mijn vakantie-essay in FD Persoonlijk

Met enige regelmaat schrijf ik essays voor FD Persoonlijk, het weekendmagazine van Het Financieele Dagblad. Met een ‘lieve leiders bril’ kijk ik dan naar actuele maatschappelijke thema's. Nu iedereen zijn vakantie weer aan het boeken is (of al aan het omboeken) leek het me een mooi moment om daar een paar waarom-vragen bij te stellen. Stof tot nadenken. Zoals het 'lieve leiders’ betaamt.

Geniet vooral ook van de geweldige illustratie van Maaike Canne en het doorleefde ‘anekdotisch' materiaal’.

Je vindt het stuk op de website van het FD. Of lees hier de pdf.

In de 'line up' van Het Grootste Kennisfestival - 18 juni in Deventer

Dat ik nog eens in een ‘line up’ zou staan van een festival!

Op 18 juni vindt in Deventer voor de elfde keer Het Grootste Kennisfestival plaats. Als je het nog niet kent: aan vrienden omschrijf ik het als een soort omgekeerde Lowlands. Daar veel muziek, omlijst met lezingen, in Deventer veel sprekers, omlijst met muziek. En food-trucks natuurlijk. Want er moet tussen de bedrijven door natuurlijk ook gewoon goed gegeten worden. Allesbehalve een saai congres dus!

Hier vind je meer informatie over het programma en kun je ook je ticket bemachtigen.

Over klare taal in FD Persoonlijk

Als jonge adviseur zette ik bij klanten een bril op, om een intelligente indruk te maken. In de jaren daarna ik ging ‘ratelen’, als ik als baas het idee had dat ik ‘het’ moest weten, het goede antwoord paraat moest hebben. Geen touw aan vast te knopen, natuurlijk.

Je status of autoriteit willen legitimeren, met uiterlijk vertoon of onnavolgbare teksten, we kennen het allemaal. Van onszelf of van mensen om ons heen. Zelf was ik gelukkig snel genezen, mede dankzij de toenmalige CFO van de Roteb (de vroegere Rotterdamse Reinigingsdienst). Maar bij sommige mensen duurt het wat langer. En dat is jammer, want dat gedrag brengt risico’s met zich mee, die je je niet altijd realiseert.

Over die risico's schreef ik in FD Persoonlijk, het weekendmagazine van Het Financieele Dagblad. En over hoe je ze kunt voorkomen.

Lees het stuk op de site van het FD of hier de pdf.

'Lieve leiders,' bruisend gelanceerd op 17 september

Sommige bijeenkomsten zorgen ervoor dat je een week later nog loopt na te genieten. De lancering van ‘Lieve leiders,’ was zo’n event. Daar droeg ik zelf overigens maar bescheiden aan bij. Want het programma had ik grotendeels ‘uitbesteed’ zoals iemand het gekscherend noemde.

Geen uitgebreide verhandeling over het boek – dat moet je gewoon eerst lezen - maar een mooie middag over modern leiderschap.

Onder de bezielende leiding van Julia Wouters spraken Inge Bryan, Perry Feenstra en Stijn Schoonderwoerd open en onderzoekend over de manier waarop zij in hun werkomgeving een ‘lieve leider’ proberen te zijn. En ik mocht daar af en toe op reflecteren. Waar hadden we het dan zoal over?

Over de honderd kleine dingen waarmee je een werkomgeving menselijk kunt maken.

Over collega’s, die niet zomaar bij je binnenlopen, al vind je jezelf nog zo toegankelijk. Want in hun ogen ben je ook nog steeds de baas.

Over hoe je goed en waardig van iemand afscheid neemt.

Over hoe taal onbedoeld afstand kan scheppen.

Over hoe belangrijk het is om iemand die onder vuur ligt te steunen.

En over dat je je best blijft doen, maar dat perfectie een illusie is.

De zaal was vol aandacht en stelde prachtige vragen, waar we nog wel wat langer over door hadden kunnen praten. Kan iemand die ‘lief’ als uitgangspunt heeft ook leider worden? Wat doe je als je een ‘rotte appel’ in je team hebt die de sfeer verziekt? Past ‘lief leiderschap’ ook bij zelfsturing? En hoe zie je ‘lief leiderschap’ in internationaal perspectief?

Met de concrete voorbeelden die we met elkaar bespraken, kleurden we ‘lief leiderschap’ in. Het boek doet dat natuurlijk nog (veel) uitgebreider.

Freek Talsma, mijn uitgever, bezegelde mijn schrijverschap met een prachtige ets van ‘de schrijver’ en Jera van Montfoort kreeg als leidinggevende van de nieuwe generatie (en als mijn ‘bonusdochter’) het eerste exemplaar van ‘Lieve leiders,’. En toen iedereen vervolgens aan drankjes en hapjes begon, mocht ik gaan signeren.

Kortom: het was een feest.

Een fotoimpressie, gemaakt door Renate Buschman van Blinkfotografie, vind je hier.

Een uitnodigend 'cultureel' essay in FD Persoonlijk

Politiek en media blijven maar schrijven over de’ kloof’ tussen stad en platteland. Tussen de Randstad en de provincie. Tussen de ‘elite’ en het ‘volk'. En als je dat maar vaak genoeg roept gaat iedereen het nog geloven ook.

Maar in de praktijk zijn er heel veel mensen die zich met zowel de stad als het platteland verbonden voelen.

Toch kan de ‘culturele elite’ wel degelijk bijdragen aan meer verbinding. ‘Adel’ verplicht. Ik schreef er een vrolijk-avontuurlijke uitnodiging over in FD Persoonlijk, het weekendmagazine van het Financieel Dagblad.

Je leest het hier.

Laat vooral weten wat jouw nieuwe verbindende avonturen je gaan brengen..

Contract met Koninklijke Boom Uitgevers

“Je mag tegenwoordig ook niks meer!”

Lieve leider,

Daar zit je dan. Te weinig mensen. Burn-outs in je team. Medewerkers die terug praten.

Je krabt nog maar eens achter je oren. Vermoedt dat bazen het vroeger makkelijker hadden dan jij nu.

Want toen deden medewerkers nog braaf wat hen werd opgedragen. Nu willen ze dat je ook naar hén luistert. En als je even niet oplet krijg je ook nog een klacht aan je broek. Of het kost je zelfs de kop.

Je vraagt je af hoe je in deze tijd nog gewoon baas kunt zijn.

Gelukkig is dat minder ingewikkeld dan je denkt. Want leiderschap is nog steeds hard nodig. Maar daar hoort tegenwoordig ook een beetje liefde bij. Anders willen mensen niet voor je werken.

‘Lieve leiders’ hebben de toekomst. Het zijn bazen die gezonde stevigheid en gezonde zachtheid op een uitgekiende manier met elkaar in balans houden.

Ik schrijf er een boek over. En Boom gaat het uitgeven. De krabbel is gisteren gezet. De volzinnen komen eraan.

Het wordt een aangenaam-aardse aanvulling op alle ‘moeilijke’ boeken over leiderschap. Maar allesbehalve plat.

Een ‘bazen-bijbel’ die in de loop van de tijd beduimeld raakt, omdat je hem er telkens bij pakt als er weer zo’n ‘hot topic’ op je bord ligt.

Geschreven door een auteur die het al meer dan vijfendertig jaar allemaal meemaakt. Als baas en als medewerker, als volger en afhaker en als eigenzinnig adviseur.

Zin in!

Dank aan uitgever Freek Talsma, die me met open armen heeft ontvangen, aan redacteur Paul de Kuyper, die me gaat helpen er een geweldig boek van te maken, en aan Julia Wouters, voor haar ongoing support.

Leiderswerkplaats 'Spiegelen aan het IJ' gestart

Op donderdag 19 september is aan mijn eigen ronde tafel de eerste Leiderswerkplaats ‘Spiegelen aan het IJ’ van start gegaan. Met een diverse, enthousiaste groep van acht deelnemers, ieder met een pittige (eind)verantwoordelijkheid in hun organisatie.

De komende maanden gaan zij met elkaar aan de slag met de maatschappelijke uitdagingen die ze voor zich zien, als boegbeeld/representant, als interne leider en als mens/burger. Iedereen heeft er zin in.

Heb jij ook het gevoel dat je meer kunt betekenen voor mens en maatschappij, binnen en buiten je organisatie, als leider en als burger? Wil je daarmee aan de slag, gevoed door inspiratiemateriaal wat je misschien nog niet kent en met mensen uit een andere omgeving dan de jouwe? Elkaar daarbij stimulerend?

In 2025 organiseer ik de volgende Leiderswerkplaats. Meer informatie vind je hier..

Neem vooral contact op als je vragen hebt of je alvast wilt aanmelden.

Publicist bij FD-Persoonlijk, het weekendmagazine van het FD

Vanaf vandaag kan ik mezelf officieel ‘publicist’ noemen!

Voor FD Persoonlijk, het weekendmagazine van het Financieel Dagblad schrijf ik vanaf nu met enige regelmaat essays. Te beginnen met een pleidooi voor het frisse tegengeluid. Je leest het hier.

Intussen wordt er ook gewerkt aan een boek, met als werktitel ‘Lieve leiders,’. Let op de komma. De ‘amuses’ voor dat boek vind je al enige tijd op LinkedIn. Niet alleen om je nieuwsgierig te maken, maar ook om te onderzoeken hoe het onderwerp resoneert.

Reageer vooral!

Marianne over geloofwaardig leiderschap - Volkskrant

Naar aanleiding van een artikel in de Volkskrant over statushouders bij NS (3/11) schreef ik een ingezonden brief.

Hoewel ik blij wordt van het feit dat zij nu eindelijk ook worden gezien als potentiële medewerker voel ik toch ook ongemak. Want 'nu de nood aan de man is' kan het in een keer wel.

Het risico is dan ook groot dat zij (en ook andere 'bijzondere' medewerkers) zich tweederangs medewerker blijven voelen, omdat er geen 'gewone' medewerker meer te vinden was.

En dat is een pijnlijk gevoel, wat een prettige, productieve en bestendige werkrelatie kan ondermijnen.

Lees hier het hele stuk..