Lieve leiders,
Daar zat ik dan aan het IJ. Me af te vragen waarom de invulling van leiderschap nauwelijks verandert. Terwijl het industriële tijdperk toch al een tijdje achter ons ligt. Waarom lukte het maar moeizaam om leiderschap moderner, menselijker en maatschappelijk betrokken in te vullen?
Ik begreep het niet, de kast met managementboeken puilde uit. Maar een heldere analyse - met bijbehorende handreikingen, passend bij de ‘rommelige realiteit’ van alledag - kon ik niet vinden.
Na enige aarzeling, vanwege diezelfde volle kast, besloot ik dat boek dan zelf maar te gaan schrijven. Ik voelde een soort oerdrang. Want als oudere jongere had ik intussen een flinke tas professionele kennis en doorleefde ervaring opgedaan. Als medewerker, baas en adviseur van bazen. Ik wist dat ik anderen daarmee zou kunnen helpen. Om zo op steeds grotere schaal ‘lief leiderschap’ tot stand kon brengen (en dat is overigens allesbehalve ‘soft').
Na negen maanden hard werken zag ‘Lieve leiders,’ (let op de komma) op 17 september 2025 het levenslicht!
