Zeggen en doen

Misschien denk ik te simpel. Of te rechtlijnig. Maar ik vind het nog steeds tamelijk logisch om je acties een beetje af te stemmen op wat je wil bereiken. Anders is het zo’n verspilde moeite. En zo snapt iedereen het ook nog redelijk.

Omdat ik wil bijdragen aan betere besluitvorming laat ik mijn stem horen als er in het publieke domein beslissingen worden genomen die niet ‘kloppen’. Bijvoorbeeld omdat ze niet aansluiten bij het gecommuniceerde doel of als de onderliggende redenering geen hout snijdt.

Dat betekent dat ik af en toe zo’n gedrocht bij de horens grijp. Om er met elkaar van te leren. Want enige stichtelijkheid is mij niet vreemd.

Het afschaffen van het raadgevend referendum door het kabinet is nu zo’n verbijsterend voorbeeld. Over de vraag of dat referendum een goed instrument is heb ik (nog) geen oordeel. Wel over het handelen van het kabinet.

Een van haar doelen was immers het verkleinen van de kloof tussen burger en politiek. Maar het met een noodgang afschaffen van de referendumwet draagt daar niet aan bij. En het helpt al helemaal niet als je een referendum daarover via een juridische slimmigheid blokkeert.

Ik kan voorlopig maar een conclusie trekken. Kennelijk was de doelstelling niet serieus.