Wanneer ‘neem je je verantwoordelijkheid’?

“Neem je verantwoordelijkheid.” Een verwarrend verzoek, zo blijkt regelmatig. Stap je dan op, zodra er in jouw organisatie iets heftigs is gebeurd wat niet had moeten gebeuren? Of ga je juist aan de bak?

Daarover wordt verschillend gedacht. De reacties op bestuurder André Postema van VMBO-Maastricht zijn in dat kader een leerzame illustratie.

De publieke opinie wordt vooral gevoed door de media. Zijn bestuursstijl, zijn nevenfuncties en zijn Balkenende-min-één-euro-salaris stonden daarin centraal. Meestal is hier (onterecht) weinig belangstelling voor. Tot er iets fout gaat. Want dan moet je weg.

Bij de PvdA kunnen ze de man ‘niet meer overend houden’. Maar hoezo gaat de PvdA of Den Haag daarover. Zij zijn bij het VMBO toch niet de baas van Postema?

In Maastricht vinden ze vooral dat Postema de ontstane crisissituatie nu kort op de bal moet managen.

En Postema zelf?

 

Die had eerder al andere afwegingen kunnen maken. Over zijn portefeuille, zijn beloning en over zijn mate van bemoeienis. Dat had hem nu minder kwetsbaar gemaakt. En het had ook geholpen als hij bij het naar buiten komen van de crisis niet meteen naar anderen had gewezen.

Dat is in brede zin je verantwoordelijkheid nemen, denk ik.