Over selectief waarnemen en feilbaar denken

‘Scherp aan de wind zeilen.’ Daar is mijn huisgenoot wel van. Het heeft zo zijn risico’s. In dit geval een geplette degelijke Sparta. Typisch geval van te snelle oordeelsvorming. En een ongelukkige samenloop van omstandigheden.

Mijn lief kon er na de eerste schrik de humor wel van inzien. Ik had wat langer nodig. En zag in een flits Daniel Kahneman hoofdschuddend staan kijken bij het Noord-Hollands Kanaal in Amsterdam-Noord.

Want volgens de Nobelprijswinnaar kiezen we bij snelle oordeelsvorming min of meer vanzelf de ‘gemakkelijkste’ route in onze hersens. En snel moet het, als je twee minuten voor aanvang van de rondleiding aankomt bij het brugwachtershuisje. Je denkt slim te zijn door je fiets niet aan het bewegende deel van de brug vast te zetten. Je kiest vervolgens de minimaal veilige afstand van het scharnier. Denk je.

Maar dan blijkt de ophaalbrug bij nader inzien toch wat ingewikkelder in elkaar te zitten. En komt die ene boot per dag precies in jouw half uur langs. De brugwachter roept vanachter zijn scherm elders in de stad iets wat je niet verstaat. Bovendien denk je dat het voor de kapitein van de boot is bedoeld.

Over selectief waarnemen en feilbaar denken gesproken. En wat er dan mis kan gaan.