Niets is vanzelfsprekend, ook stijgende zorgkosten niet

“Dat is nu eenmaal zo.” Met zo’n uitspraak heb je me. Vanzelfsprekendheden, daar ben ik niet zo van. Hoezo dan? Waarom dan? Bij belangrijke vraagstukken sta ik nog meer op scherp. Hebben we het wel voldoende onderzocht? Snappen we waar het echt om draait? Kennen we de belemmeringen en belangen? En kunnen we eens blanco nadenken over alternatieve scenario’s?

In mijn werk onderzoek ik zo de vraagstukken van ondernemers, bestuurders, maatschappen en boards. Maar ik puzzel ook graag over lastige maatschappelijke kwesties.

Daarom word ik blij van Ab Klink. Want hij vindt een kostenstijging in de zorg helemaal niet vanzelfsprekend. In het VK-artikel hierover zie je verschillende belanghebbenden direct de stellingen betrekken. Een natuurlijke reflex. Maar betaalbare zorg is van groot maatschappelijk belang. En alle partijen hebben daarin hun rol.

Het getuigt dan ook van moed als je niet direct roept dat iets niet kan, maar de bereidheid hebt een situatie eens nader te onderzoeken. Met inachtneming van de mogelijke consequenties. Want als die open op tafel liggen zijn ze ook beter hanteerbaar.